Donderdag 11 mei -college Ho Polytechnic-


Donderdag 11 mei  -college Ho Polytechnic-

entree Polytechnic

Vroeg dag vandaag! Om 7.30 komt Ben ons halen voor een dagje Polytechnic. We hebben er echt naar uitgekeken. Zodra we de poort met de letters Polytechnic passeren valt de dynamiek op van de campus, hier wordt behalve geleerd ook geleefd, gewoond, gewerkt en gegeten. De campus is nog vrij jong, en het ziet er allemaal heel fris en modern uit.  Na een wandeling door het gebouw, neemt Ben ons mee naar zijn airconditioned kantoor, waar we kennis maken met verschillende medewerkers waaronder de Dean, Pauline ………, In de hoek liggen op een tafel de ook voor ons bekende grote stapels nakijkwerk van Ben te wachten (tot wij weer terug naar Nederland zijn?)  Ondertussen lopen we hier en daar een collegezaal binnen waar studenten met hun lector aan het werk zijn.  

strafwerk?

We zien tot onze verbazing ook hier en daar studenten alleen aan een tafeltje zitten, over hun huiswerk gebogen op de galerij, of in een verloren hoekje van het gebouw, het lijkt een beetje alsof ze straf

 

hebben, maar volgens Ben is dat niet zo. Onze workshopdag is keurig geprogrammeerd , en ligt op een A4tje klaar in de collegezaal. Een half uurtje later dan gepland zou het eerste college door Jol moeten beginnen, maar het lukt ons niet direct om de beamer aan het werk te krijgen, na het bekende gepruts vinden we een oplossing, en na een introductie van de Dean en van Ben gaat Jol van  start. Aan het plafond draaien een hoop fans, en de airco snort er lustig op los, van de hitte hebben we hier geen last. Op de bruine leren banken in de zaal zitten een 30 tal studenten klaar. Door de combinatie van het  donkere interieur en de donkere huidskleur moeten we even goed kijken wie er zitten, en ineens realiseren we ons dat het alleen vrouwen zijn van meest middelbare leeftijd, ietwat gevulde vrouwen, die ontspannen wachten op wat komen gaat. Dit hadden we niet verwacht……maar we realiseren ons dat we de regie hier niet zelf hebben, en besluiten om er het beste van te maken.

Jol’s college gaat over wat innovatie is. Hij bespreekt verschillende vormen van innovatie, waaronder technische en sociale innovatie, het maatschappelijk en economisch belang ervan in verschillende contexten, en welke competenties noodzakelijk zijn, bezien vanuit o.a. de HRM rol. Al snel blijkt dat we een aandachtig en kritisch gehoor hebben, voor wie de geïntroduceerde begrippen niet geheel vreemd zijn. Er is dan ook ruim tijd nodig om de vragen te beantwoorden. In de context geplaatst van een ontwikkelingsland roept het begrip innovatie vooral vragen op naar de welke voorwaarden noodzakelijk zijn om het wiel op gang te brengen. De spelvorm die Jol introduceert, waarbij de deelnemers moeten raden wat de doorlooptijd is van uitvinding naar productie van allerlei bekende producten verloopt ook heel succesvol. De vragen hebben voor een deel  ook betrekking op heel andere zaken, zoals waarom prostitutie in Nederland gelegaliseerd is, en de positie van vrouwen en arbeid in het algemeen. Ondertussen is het zaaltje bijna vol doordat steeds meer belangstellende studenten en lectoren aanschuiven.

Dan is het lunchpauze,en krijgen we een rondleiding door de keuken, waarna we in het restaurant met alle cursisten gaan eten. Alles wordt in de vorm van leer-werkbedrijven (tot in de puntjes)verzorgd door de studenten, net zoals we dat van onze eigen hotelschool gewend zijn. Nu blijkt bij de kennismakingsronde dat een groot deel van ons publiek uit onderwijsgevende collega’s bestond. De lunch bestaat weer uit heerlijk puur Afrikaans

eten, dat we in deze week echt zijn gaan waarderen.

Na de lunch mag ik van start.  Nadat alles het doet en de eerste dia op het scherm komt valt pardoes de stroom uit. Zonder de beelden is het lastig, zoniet onmogelijk om de DDW onderzoeksgrafieken uit te leggen. Ik steek dus maar improviserend van wal, en introduceer een aantal kernbegrippen rond age management. Het bespreken van de klassieke vooroordelen over ouder worden en arbeid, zoals het idee dat ouderen moeilijker leren en vaker ziek zijn is ook in deze groep een dankbare aangelegenheid. Zodra de stroom het weer doet ga ik verder met de beelden van ons duurzaam doorwerken onderzoek naar SME’s  en Age management, en na nog een keer uitval, kan ik door naar het tweede deel van de presentatie: consumenten gedrag van Nederlandse bungalow en hotel gasten: deelnemers mogen uit de top tien van activiteiten de top 5 ranken van wat toeristen met hun tijd bij voorkeur doen, De drie winnaars krijgen een duurzaam doorwerken klokje. Conclusies: De veel lagere levensverwachting van 45,6 jaar en de andere context van SME’s hier vraagt om een andere benadering van het begrip werkinzetbaarheid. Dit begrip is echter met inbegrip van drie pijlers wel van belang in deze context voor een succesvolle groei van SME’s. Sommige zaken zijn ook universeel, doordat ze sterk gebonden zijn aan het individu en minder aan de cultuur en de omstandigheden. (gezondheid, leren) Het begrip Silver Economy en het gegeven van de groeimarkten van oudere  consumenten was voor de deelnemers nieuw! Men realiseert  zich nog niet wat de demografische ontwikkeling in Europa en de rest van de wereld voor kansen kan  bieden. De ontwikkeling van het Tourisme is een speerpunt van de Ghanese economie. Voor alle partijen, en zeker voor opleiding management in toerisme liggen hier in ieder geval kansen op zinvolle samenwerking en uitwisseling!

Nogal afgepeigerd arriveren we rond 5 uur in ons hotel. Na een rustpauze haalt Ben ons weer op. We zijn vanavond te gast in huize Ben. Ben is getrouwd, zijn vrouw werkt op de primairy school met groep 5, Samen hebben ze drie zonen, de jongste van drie jaar heet Benjamin. Na een ritje van 5 minuten komen we aan bij Ben’s huis in centrum van Ho, We schrikken toch even wanneer we zien hoe klein Ben’s huis is, er om heen is geen bestrating maar een veld vol kuilen en geulen, en het huisje bestaat uit niet veel meer dan een woonkamertje en 2 bed- stedes achter een gordijn waar de familie slaapt. Later legt Ben ons uit dat hij dit huisje huurt voor weinig geld, en een huis aan het bouwen is net buiten Ho, en dat dat kan doordat hij er voor gekozen heeft niet op de campus te wonen in een docenten huis. Jol heeft cadeautjes bij zich voor de kinderen en we voelen ons net Sinterklaas. Ben’s vrouw verteld over haar werk als onderwijzeres, met een klas van bijna 40 kinderen!? En ze verrast mij door te vertellen dat ze door de hitte zo slecht slapen in het huisje. Ik ben er eigenlijk altijd van uit gegaan dat autochtonen gewend zijn aan de hoge temperatuur. Er is speciaal voor ons wijn en Nescafé in huis gehaald, en we hebben een bijzonder warme (letterlijk en figuurlijk) en gezellige avond. Daarna maken we met Ben nog een avond wandeling door het centrum van Ho, waar langs de straat nog volop leven is in de vorm van stalletjes met eten en drinken. We komen langs openlucht kerkdienst, waar de voorganger werkelijk hysterisch staat te preken met een volume dat meer bij pinkpop past dan bij deze dorpse omgeving.  Dan brengt Ben ons terug naar het hotel,  waarna we  werkelijk doodmoe maar voldaan na een productieve dag ons bed in donderen.

Instructie op de hotelschool Ho PolytechnicJol in de collegezaalstudie- rendez vouz?- onder: de vrouw van het dorphoofd uit eten bij Pauline, Dean Polytechnic

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s