Van Santiago de Compostela naar Sanxenxo


Vannochtend vroeg door een penetrante motregen vertrokken naar Santigo de Compostela. Aangezien we de tom tom vanaf het begin vd reis ingesteld hebben op tolwegen vermijden reden we ook nu weer 112 km over een door rotondes en heftige stijgingen geteisterde weg, door een landschap dat het midden houd tussen luxemburg, de ardennen, en het achterland vd turkse kust. Onderweg zien we in langs onze route in plastic gehulde camino’s de laatste dagen of uren van hun lange tocht soms strompelend, lijdend, soms ook gezellig babbelend met mede camino’s volbrengen…Na een dagje rondwandelen door Santiago (wat een mooie – kathedraal, arcades, pleinen- en vooral ook sfeervolle en blije stad, met al die emotionele, uitgeputte pelgrims, met volbepakte fietsen, rugzakken etc, en hun familieleden en vrienden) De camperplaats oogt zo treurig dat we toch doorgereden zijn naar de kust 80 km verderop, waar we nu op een kleine intieme camperplaats staan, direct aan een mooi stil, met rotsen bezaaid strand. We blijven hier een paar dagen, om alle indrukken van de afgelopen weken te verwerken, daarbij is Trui ook echt moe van haar pensioen-verwerkingsproces, en dat vraagt om rust en bezinning: je kunt het werk wel achter je laten, maar het werk zit dan nog wel in jou……zo nu en dan letterlijk even stil staan dus.

Trui: het kost hier incl el.  wel 10 euri, maar dan kan ik de was doen, en gisteravond, EN!! : voordat we in een strandtentje heel lekker hebben gegeten, met ondergaande zon, zagen we vanaf onze cp zomaar de dolfijnen langs buitelen even verderop!

Donderdag 14 september: het is avond, donker buiten, de zee ruist en bruist,we hebben de derde heerlijke dag achter ons, en alweer genoten van de glorieuze zonsondergang hier. Vandaag gelezen, gewandeld en paar uur op het helderwitte strand doorgebracht, gisteren kregen we druiven van een bejaard echtpaar dat hier vlakbij hun perceeltje druiven aan het oogsten was, vandaag van onze sportieve buren uit Sevilla een grote zak gallicische appels…,.gisteren hebben we 2 vers gevangen zeebaarsjes gekocht bij de visboer die hier langs kwam, dat schoonmaken is toch gewoon slagerswerk, maar  het lukte best, en de vissen, buiten op de elektr. bakplaat bereid, smaakten heerijk! . Onze buurman scoorde vanochtend vroeg ook een mooie zeebaars, in duikuitrusting snorkelend, geschoten, die hij super trots aan ons toonde, we zijn omringd met aardige Spaanse mensen!😊 morgen gaan we richting Portugal, als we tenminste hier afscheid kunnen nemen. Trouwens ook veel Nederlandse ouderen staan hier…sommigen reizen wel 7 maanden en anderen maar 6 weken en dat dan wel een paar keer per jaar. De meesten zijn van voor 1950 toen de regelingen nog goed waren. Je staat versteld van de verhalen ” in juni naar Italië geweest en in Juli een maand Amerika gedaan en nu Spanje en Portugal. …Maar ik wil nu weer naar huis . Heb het tweede kleinkind van 9 maanden amper nog gezien….Tja goede reden om toch huiswaarts te gaan..

Wat een bijzondere verhalen en hoe verhoud je je tot zoiets? Niemand van deze mensen verteld over het werk dat gedaan is….alsof dat leven er niet meer toe doet…Wel de kinderen de kleinkinderen……Het dabbert maar zo Door.  Stof tot nadenken…

De avonden eindigen we vaak met een mooie wandeling en af en toe kijken we een uurtje “tv”..oftewel Kees heeft sticks bij zich met veel verschillende series…gekke films zoals Ernst Hemmingway of Faro maar ook Baantjer en Deense crimis…werkt heerlijk relaxerend😊 Ik ben echt ff weer tot me zelf gekomen ..Morgen gaan we weer reizen 😉

 

3 gedachten over “Van Santiago de Compostela naar Sanxenxo

  1. Lieve Ineke, jij bent onze eerste reactie zie ik …geloof ik…we ontdekken dat nu😉
    Ja Kees heeft daar ook wel even over gedaan ..Maar meer Nog om zn nieuwe draai te vinden en te onthaasten ..Echt rust te nemen. Ik ben nu zo uit mn doen dat ik maar wat doe en dat gaat tot nu toe goed. Was dinsdag beetje op ..teveel werd het en nu 3 dagen gerust aan zee met weinig tot geen prikkels ..Nu gaat t weer.
    Hoop dat jullie ook weer rust in je hoofd krijgen heb je echt nodig 😊 😘

    Like

  2. Lieve mensen, ten eerste wat een mooi geschreven verhaal. En wat goed om even te rusten. En wat een aandoenlijke alinea van Trui over de pensionada’s die niet meer over hun werkzame leven vertellen. Ik ben daar één van. Dat leven ligt bijna tien jaar achter me. Ik kan er alleen nog af en toe over mijmeren en verder ben ik nu alleen maar tevreden dat dat leven achter me ligt. Dat gaat vanzelf, maar kost wel tijd. Heeft Kees dat ook gehad? Liefs, Ineke

    Like

    1. He ineke! Leuk jouw reactie, nu na bijna 4 jaar droom ik nog wel regelmatig van soms siituaties van heel lang geleden, niet alles is al verwerkt, en doordat ik steeds verander, ga ik waarschijnlijk ook anders kijken naar het verleden, herbeleef het dan weer. Maar ik zou voor geen goud terug willen, en geniet elke dag van de vrijheid….

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s