Via do Conde


Heerlijk gewandeld en gefietst. We liepen in ’t centrum en troffen een klein kunstcentrum aan. Prachtige videokunst. We kregen van een aardige jongen een mooie catalogus mee; de vorm was precies als de catalogi die bij MAMDT de afgelopen twee jaar is gebruikt: een kaft met een elastiek waar de kaarten met afbeeldingen van diverse kunstenaars ingelegd kunnen worden. Ik kreeg er een mee. Zal ik afgeven tzt.

Tijdens de reis zet Kees een stick op…Of zeg je ‘ steekt een stick er in’…in ieder geval hadden we muziek. We meanderen door een heerlijk glooiend landschap met parasoldennen en veel eucalyptusbomen ..prachtig die boomschors die na verloop van tijd verveld..En we luisteren naar muziek van veel verschillende artiesten uit de jaren 60 en begin 70 en ook van nu maar wel in die stijl. “Hotel California” van de Eagles, Ilse de Lange, maar ook Neil Yong ” The damage done”. Allemaal live optredens en akoestische muziek. Ik hoor de tekst van Neil Yong en realiseer me twee dingen…hoe slecht ik de teksten kan, en vroeger kon, verstaan als jongere, maar ook wat de tekst inhoud, nu ..voor t eerst, echt duidelijk, de ellende van de verslaafde heroïnegebruiker en mijn gedachten gaan terug naar mijn jeugd en ik wordt verdrietig …Ik realiseer me dat ik niet meer jong ben en dat toen ik jong was ik in een omgeving leefde in Zutphen waar veel jongeren de dood vonden door heroïnegebruik.  Ik woonde ook een jaar met twee heel jonge verslaafden in een huis..Wel ieder een eigen etage..Maar de ellende was onbeschrijflijk..weet ik nog. Ook heb ik tijdens een van de nachten dat ik wakker lag gemijmerd over hoeveel gezinnen ik kende met een kind dat verslaafd was en later ook dood ging. En de melancholie van de muziek brengt me ook bij de blijheid van die tijd, het optimisme en het politieke engagement dat deze muziek had toen. En dan denk ik ook tijdens het rijden; ik ben vrij op reis maar ik wordt nooit meer jong. Na een tijdje grienen toch ook om het afscheid van mijn jeugd…gewoon niet gemerkt …. gaat dat ook allemaal weer over en lacht de zon mij weer toe en een zingende man wijst me de weg naar de haven waar we weer gezellig landen. Nu moet ik even opletten:  Kees wil bacalouw klaarmaken en dat moet eerst op Internet bestudeerd worden😀 In de schappen ziet het er niet uit..Geen kleur..grauw en de vis lijkt heel zout. Maar Kees is optimistisch ..Hij begrijpt de essentie en verder citeert hij de schrijver “je moet er een eigen recept van maken” nou dat kan hij wel 🙃

En dan tot slot…we hebben tot nu toe netjes op tijd alles verschoont, maar nu lopen we tegen de grens van onze toiletcapaciteit aan😶. En wat wil ’t geval…Mijn Kees heeft voordat we weggingen een reservetoilet-ruimte gebouwd onder de camper….Want die is lekker hoog en vrij van de grond 😊…Dus kwestie van de volle ruilen met de lege en we kunnen weer ……  op de toilet 😀

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s