Peso Da Regua


2017092021524320170920215307-1201709202153022017092021531820170920215421We zijn rond 4 uur vanmiddag geland op de nieuw aangelegde camperplaats van Peso Da Regua. De cp ligt aan de Douro, temidden van de, groene, met wijnranken bestrooide dalhellingen. Over de cp heen verheffen zich drie grote bruggen die elk het dal overspannen en één daarvan is een voormalige spoorbrug die dienst doet als voetgangersbrug, ik liep er vanmiddag overheen, en zag diep onder mij Trui uitblazen van de mooie maar ook vermoeiende rit van vandaag. Het lukt ons niet zomaar om vanaf Porto op de N108 te komen die in ons Michelin boek werd aanbevolen. De eerste 50 km voerden dus door een lelijk verstedelijkt landschap, waar weing te zien was van de beloofde Douro dal luister. Over de ca. 130 km hebben we vandaag bijna 6 uur gedaan. Uiteindelijk zijn we ergens de Douro overgestoken, en toen ontvouwde zich het dal in al z’n schoonheid. Het werd steeds mooier, wat ligt die Douro daar mooi blauw te glanzen, zo diep onder je vanaf de weg, die boven langs de rivier voert door wijnveldjes, wijnvelden op terassen, uitgespreid over hellingen, gelardeert met witte kerkjes. Op veel plekken is al geoogst, en is men al bezig met transport naar de grote granieten bakken. Trui ervaart deze weggetjes langs diepe afgronden met de scherp rijdende locals als nogal angstaanjagend. Eerlijk gezegd ben ik ook wel blij dat we weer in een stuk zijn aangekomen waar t ietwat relaxer is 🙃.

De lunch was echt een streekgerecht. Een compleet varken wordt opgebonden boven spit en gegaard in grote grove stukken gesneden en met witte rijst in olie gegaarde krieltjes in de schil geserveerd.  Alles moddervet. Je kunt bij t vlees 4 lagen van de huid onderscheiden …buikspek met haar, onderbuikspek..bindweefsel en de eerste laag vlees…Eigenlijk gaat dit eten niet voor Kees, maar bij navraag naar de kaart toont de man  – 70 jaar – glunderend kijkend naar z’n vrouw hoe mooi het eten is. Het enige menu van de dag…..En dan blijven we toch maar om al dat vlees op te eten..Wel met een salade aangevuld en flesje water. Ik zie gelukkig  de portie bij de buren en ik zeg direct dat wij voor 1 persoon portie willen. Prima dat is in Portugal geen probleem; zij serveren heel erg royaal en weten dat..Een tweede bord krijg je er ook altijd bij. Tja Hoe smaakte het?! Heerlijk natuurlijk een vetrandje helpt altijd om vlees een mooie smaak te geven 🙃. De magen spelen een uur later al op..Het wil niet zakken en we hadden maar de helft van t geheel gegeten..want vol 🙄. Tja we nemen ons voor de volgende keer weg te gaan bij het showen van zulke heerlijkheden want t gaat gewoon niet. Kees heeft nog medicatie voor de lasten die daarna komen maar ik niet. We eten zowiezo heel matig..En dat bevalt ons goed. Als we aan zee zijn kopen we visjes en maken die schoon en dan heerlijk garen buiten op de bakplaat.

Op naar het prachtige kasteel van Mateus rosé 18 km van de Douro. Op de plaatjes lijkt t een sprookje en voor zover ik weet voor velen van ons het eerste alcoholische drankje toendertijd😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s