Manta Rota


 

Wel staan alweer 2 nachten op de camperplaats in het strandgehuchtje Manta Rota, vlak bij de grens met Spanje. Al snel omarmden we hier een nieuw ritme: ontbijten, zwemmen, zonnen, terugstrompelen voor late lunch, rusten, stukje fietsen,  koken of uit eten, genieten van de zwoele, steeds kortere avonden, soms nog een aflevering van baantjer,  gelardeerd met veel lezen…..En dat in een prettige loop. Er staan hier tussen 2 duinenrijen, vlak bij een paradijselijk strand minstens 70 campers, gesitueerd op een lange strook met 4 banen. Het beschavingspeil is alleszins redelijk, hoewel onze Portugese overburen met steeds meer lijken te zijn; en hard en veel praten en ook in lichaamomvang indrukwekkend zijn. Ook veel campers hier zijn evenals hun bewoners nogal obees van karakter. Er zijn modellen bij die we nooit, in Europa althans, eerder hebben gezien met een MAN diesel motor. Ongelooflijk een complete stadsbus voor vaak 2 pensionada’s.

Enfin vandaag hebben we eens ruig gedaan; mijn bakini werd te groot; al zwemmend had ik het broekje meer uit dan aan en Kees ergerde zich dood aan de flappen van zijn sport/zwembroek tijdens het zwemmen. Dus eerst een broekje voor Kees en later een nieuw bakini voor mij. Na de aankoop van t broekje voor Keesging hij maar vast want weet inmiddels goed hoe lang dat drama van aankoop bij mij kan duren. Tja, ik zag wel wat maar na passen van t bovendeel bleek dat aan alle kanten stof te kort schoot. Na overleg met de verkoopster probeerde ik een groen geheel..En warempel het past. Zowel het broekje zit strak genoeg als  het bovendeel dat stof genoeg heeft om t geheel te dekken.

Kees werd in het rood gestoken en ik dus in t groen. Bij tonen in de camper was t eerste dat Kees opmerkte: je lijkt Robin Hood wel…😑😐  wat charmant hè? ! Maar ik weet ’t komt uit een groot hart en direct daarop volgde  ..Je weet ik vind je altijd mooi!😏. Tijdens het zwemmen liep Kees in zijn nieuwe outfit naar mij toe en had ik de associatie met Paulus de boskabouter🙃 Een rood broekje met witte streep oftewel een rode muts met witte kwasten.  Gierend van t lachen doken we de golven in😀 En nu die zak met was. Dat zit zo. Wij verblijven met 70 wagens op een mooi terrein en dat is aanleiding voor de bakker om langs te komen..De honingbij. .De mecanicien. .En ja de wasserette!

Dus ik rap in de benen en gevraagd ..erg hollands natuurlijk..Wat kost deze service? Een appel en ei..Dus fluks de was bij elkaar geraapt en de volgende ochtend alles keurug gewassen en gevouwen terug😊 ik heb momenteel veel last van mijn rug; een zegen!

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s