Tapia de Casariego


Weer 40 km verderop gereden vanochtend , en net in de provincie  Asturias beland, op een CP in het leuke vissersdorpje Tapia de Casariego een plaatsje gevonden. We hebben gisteren eerst de omgeving verkend. Een schattig plaatsje dat uiteindelijk uitmond in een haventje met visrestaurants eromheen. Tijdens de wandeling langs het ommuurde dorp zagen we ook iets nieuws; een deel van de rotsen was afgesloten waardoor een kom water ontstond zonder golfslag. Bij het VVV zeiden ze al dat er een zwembad is ??? Ik begreep dat niet, maar dat werd dus snel duidelijk. Mensen zwommen heerlijk in die afgesloten baai met eromheen vlonders waar je kunt zonnen. Geniaal vinden wij. Het wordt een relaxed dagje..we hebben weinig zin aan veel activiteit. Na een lekkere kop koffie, onder begeleiding van een violist, die speelde op een eigen gebouwd podium en af en toe vals volgens Kees, kuieren we terug. Kees heeft last van z’n maag, veel gasvorming en voelt zich vervelend dus we gaan lekker aan zee liggen. Ik struin de apothekers even af om zuiveringszout te vinden. Het is dan beslist noodzakelijk dat ik een Engels sprekende Spanjaard tref om geen foute bestelling te doen!  We komen er samen goed uit en de medicijnen; dat helpt gelukkig! Weer nog beter op de hygiëne letten zeggen we tegen elkaar! We doen ons best! Het is heerlijk zonnig weer ongeveer 26o we gaan er zeker drie keer in. Hier is de golfslag matig dus we kunnen goed zwemmen! Inmiddels hebben we vandaag ook een tweede strandstoel gekocht. We zijn  altijd heel zuinig; één strandstoel was voldoende; kunnen we afwisselend op.zitten denken we dan! Nou samen zitten is ook heel lekker blijkt vandaag! Ik koop een “dure” en vraag drie keer is dit een Spaans fabricaat?  ‘Ja’ zegt de Chinees🤔 ; nee blijken de kleine lettertjes toch aan te geven op een sticker. Aanvankelijk zit de stoel ook nog niet lekker,  maar dat valt later wel mee. De volgende dag, 15 Juli, worden we wakker getoeterd door de bakker. Altijd fijn! Het is dan 10.00 uur hoor! Dat is onze gemiddelde tijd trouwens, dat we wakker worden, soms iets eerder. Als we later op onze stoelen zitten een beetje duf voor ons uit kijkend denken we beiden hetzelfde; we missen ons huis! Daar zijn we eigenlijk wel aan toe. Maar ja, dat duurt nog zeker drie maanden dus we moeten ons even herpakken! Dat lukt prima; maar het is fijn dat we er beiden zo in zitten. Je leert zo veel bij. Een half jaar reizen zou voor ons veel zijn , teveel? Dat weten we niet. Misschien met heldere ambities en doel niet. Maar nu ervaren we het deels als een vakantie en als tijd overbrugging om ons nieuwe huis in gebruik te nemen..Dat maakt ons gevoel ambivalent. En dat het pure luxe vrijheid is weten we!! Alleen laten emoties zich toch niet op die manier programmeren! Naar mate we langer op weg zijn, is er toenemend behoefte aan info uit Nederland. Onze schotel doet het goed. Maar bij gebrek aan een ‘canal kaart’ ontvangen we maar één nederlandstalige zender, nl de BVN: (zgn!) ‘het beste van Nederland’! Onze bedtijd wordt nu dus enigszins gedicteerd door Nieuwsuur. Om 12 uur, na Nieuwsuur,  beginnen we dan aan de vino tinto en bianco. Bij BVN zenden ze een selectie uit van wat zij blijkbaar als “beste” zien, en dan ook nog op duister gekozen, rare tijden. Dus op zondag kijken we vaak laat in de middag naar de ochtendprogramma’s van de vpro. Verder naar Ilja Gorts wijngelul, en per seconde wijzer…….

Maandag 16 Juli

We gaan onze derde dag in in Tapia de Casariego. We blijven hier nog een nacht omdat we het slotfeest van de 3 daagse Vigo de Carmen wilden meemaken. Carmen is de beschermheilige van de vissers, en dat willen ze hier ook weten. Op deze laatste dag van de feesten voltrekt zich de processie waarin Carmen wordt rondgedragen door de stad. Maar eerst propt de hele stadbevolking zich in en rond de kerk, daar zitten stokoude, op z’n zondags geklede oldies op de kerkbanken ontroerd te zijn, naast stadsgenoten van alle  leeftijden. Die bijna allemaal een geruit sjaaltje om hebben en zoveel mogelijk een wit hemd of jurk. Ook lopen er veel  vrouwen, meisjes in een soort klederdracht met een wijde jurk met kant onderaan. De route van achter uit de haven, vanwaar de stoet met Carmen vertrekt is met allerlei kunstwerkjes verfraaid die zijn gemaakt van zoutkristallen en kleurige zaden. In de kerk speelt een mevrouw gitaar en een koortje zing liederen over Maria en Carmen, de priester doet een vurige preek over de geneugten van het geloof, en dan spelen doedelzakken een melodie met een enorm volume, en pinkt de bejaarde man naast mij een traan weg, We schudden onze buren de hand, en dan  stroomt de kerk leeg, en honderden mensen wachten in het haventje dicht op elkaar gepakt de komst van Carmen af, kanonschoten klinken, vuurwerk knalt, daar is Ze! D791A2FE-9F36-480C-9833-E13DD0727932E48DF9E6-0F44-4934-AF51-B527DD6CDE9E32F7A59E-1BA5-4CBF-B299-01B9C23EFB88CEDFB623-B556-4923-90A8-5D3765D5B00D53267117-C052-421B-81ED-C57AAEF874BE5DC2CE3D-474D-4893-A9A0-7D4CB014595B0690EABF-A954-40FD-AFB7-46B2F4D3F5E9CD96D1D5-AC64-44BF-916E-7EA5F6C4124B510F02D4-F1D0-4B1D-BC1E-64F059C215B6F94436BB-7C21-4AB7-A068-395B35A1C1F6

 

B8347344-CEB1-4048-B8BE-DF7F376433C2
Feest in Tapis de Casareigo! Ook voor de kids met een schuimkanon op het dorpsplein..
46C0BFA0-83C3-460E-9E7B-DAD65DF077B0
Het “zwembad”
6DF43EB6-CD8B-43A2-8201-7D9F31B29F34
Haventje Casariego
759C1DB4-48B5-4425-8A8A-F60DEB6C0BF0
Trui is al aardig hersteld van haar fietsongeluk….
B43AF217-0008-4C71-AD39-1F62C844663B
Happy hour met regenbuitje

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s