CP Aire Lac d’Iraty


50207BF4-86D5-4D10-B841-D15D61A404F7
Na een heftige bergrit door de hoge pyreneeën, nu op een bergweide, midden in de natuur.
01A86BC2-0C90-4CAC-A853-597BC444D870
Uitzicht vanaf de cp op 1100 meter hoogte, koeien paarden en schapen lopen hier los rond de camper
7EFB8ACA-6153-4F5E-985C-E3C24B1BFF07
S’ochtends gewekt door geschuur tegen de camper………..??

238C16E5-EBF2-457D-8634-988B9C9777564696A8E6-0F5E-4378-8DDD-CB29EBE5144C

2E522BF8-9E99-436C-8C45-D53B305A2854
Het cp hondje en de cp kat: speelmaatjes!

Het was een prettige rit.

We moesten eerst naar Pamplona omdat de terugslagklep kapot was van de waterpomp. Mijn knappe Kees had in het Spaans diverse zaken aangeschreven met de vraag of zij deze op voorraad hebben. Zaak nr.1 niet. Gelukkig de tweede wel en daar gingen we naar toe in de buurt bij Pamplona! Fijne zaak fijne mensen en met een royale vangst aan spullen ter vervanging van zaken die regelmatig kapot gaan weer op pad! Op naar een fantastische plek in de Pyreneeën ! Scoort een 10! Allengs een prachtige rit….maar toen reden we even fout en moesten toen toch een kleinere D-weg in! En toen werd het nog mooier. De bochten waren misselijkmakend scherp en Kees genoot! Op enig moment zat ik ‘op de kop’ in de wagen en konden we even stoppen…we landden op een adembenemend plateau bij een bord met informatie. Ik loop daar direct naar toe – benieuwd waar we zijn ; hopend aan het einde van onze rit!-. Er staat een Française bij het bord en ik begin een gesprekje.  Dan zegt zei dat ze niet ‘goed’ is en ik vraag ‘ wat is er aan de hand ?!’ Ze is omgedraaid met haar auto vertelt ze ; ze ging helemaal hallucineren in haar wagen en had het gevoel geen contact meer te hebben met de grond! Dat was niet echt een opsteker voor mij dus deed ik een lobby bij Kees om misschien toch maar om te draaien…? Maar Kees had nu 15 kilometer naar boven gestuurd, met de nodige moeite, en mijn man wil toch altijd ‘de randen’ verkennen dus geen sprake van: we gaan door!  Nog maar 2 kilometer. Dat vond ik ook wel een punt die 15 kilometer… Ik dacht toen alleen…Hoe gaat het daarna verder 🤔😥?!

Dus tanden op elkaar en gaan…Ik kan vertellen die vrouw had een punt. In dit deel van de Pyreneeën heb je geen bossen en bergen met diepe dalen zoals aan de kant van Biaritz; het landschap is open en zeer weids en het lijkt alsof je zweeft over de bergen. We kunnen niet harder dan 20 à 30 km per uur om rustig en bedachtzaam naar boven te gaan en de zeer scherpe haarspeldbochten te kunnen nemen. Hier passeert ons gelukkig niemand en ook komt er niemand van de ander kant ons tegemoet!

Dat was ik even vergeten; voordat we echt de Pyreneeën in gingen zijn we al in een massief waarbij we de grens met Frankrijk passeren. Dan bereiken we een prachtig plaatsje met veel hostels voor pelgrimgangers! In dat plaatsje staan prachtige huizen, grootfamiliehuizen lijkt het, allemaal wit en met een bies van roodbruine verf aan de randen afgewerkt. Geeft een mooi harmonisch beeld!. We bekijken dat al rijdende en bemerken plots dat de straat door t stadje steeds smaller wordt en plots komt er een busje aan. Ineens zien we dat de weg aan weerskanten wordt geflankeerd met een 50 cm brede redelijk diepe goot waar water doorheen stroomt; onafgebroken door t dorp! Elk huis wordt bereikt met een gemetselde stoep die over die stroom gaat. Gelijk met het wegdek. Dat betekent om het huis een open goot en bij het huis een dichte overgang. Kees reageert direct en stuurt de camper op zo’n overgang naar een woning.  Staat dan  stil en de bestuurder bedankt hem vriendelijk.  Kees rijdt door en stuurt op de overgang de camper terug naar de weg. We rijden door en dan…komt een vrachtwagen met aanhanger de  bocht om met een sliert auto’s erachteraan. Kees stuur weer zo’n overgang naar een woning op en de vrachtwagenbestuurder bedankt vriendelijk. Ik zit dan stijf  voor de tweede keer naast hem en zie dat we nu niet door kunnen rijden, want hier gaat de overgang met een trede omhoog!  We moeten nu terug. De voorband moet precies rechtgezet worden en dan langs de goot drie meter terug. We proberen het en dan zakt het wiel toch net iets naar de goot; Kees voelt het en geeft direct een dot gas en klimt er weer op…Dan begin ik toch een beetje hard te praten – schreeuwen; beetje gillen eigenlijk – bij het coachen en dan springen een paar ervaren localen bij!😏 Met een houding van ‘ appeltje eitje’.  Stapje voor stapje manouvreert Kees naar achteren waarbij het achterwiel op de overgang moet blijven naar het achterliggende huis anders zit dat wiel in de achterliggende goot. Het lukt en verbijsterd vragen we ons af hoe dit mogelijk is? Hoe kunnen ze door zo’n smalle straat twee rijstromen toelaten? Hebben wij een stoplicht gemist? ? Bizar!!

We komen na de twee kilometer aan op een adembenemende plek. Stilte alom: rust ruimte en eenvoud. Een stroompje helder water en in dit gebied lopen samen 20.000 dieren los rond te grazen. De schapen hebben een herder, maar de wilde paarden en koeien lopen zelfstandig rond. Kalveren, pinken en koeien gezamenlijk in kleine groepen die geleidt worden door een koe met flinke bel. Dierenactivisten noemen het aanbinden van zo’n bel dierenmishandeling. De volgende dag om 8.00 uur wordt ik wakker. Ik hoor zo’n bel heel dichtbij en plots schudt de wagen! Met dat ik de deur opendoe kijkt een koe met zijn kop om de hoek van de wagen bij het gedeelte waar we slapen. Bizar zo elkaar aan te kijken; de koe graast gewoon door. Om de wagens heer grazen de koeien hun kostje onverstoorbaar bij elkaar. Even later zien de wilde paarden uit de met bos bedekte bergen ook naar de weidereenden komen en zich tussen de wagens en de koeien mengen. Een boek is niet meer nodig …. Die ochtend maken we een wandeling van een uur ; bergop en bergaf en dan lezen we toch nog heerlijk in de zon aan het water. Ik duik er geregeld in; dit is het einde!!

Later slenteren we naar een uitspanning waar je iets kunt drinken en eten. Daar speelt een hondje met een jonge kitten. Kees vertederd dat en valt weer bijna voor dit grappige hondje dat een bruin en een blauw oog heeft. Later blijkt het hondje ook alle campergasten een bezoekje te brengen en Kees laat niet af met ‘ah goh’ en ‘ah kijk’ te roepen! Ben benieuwd waar we uit komen met het hondenthema!

Boven ons cirkelen hele grote roof vogels. Wij denken de vale gier. Die heeft een roodbruine onderbuik. Het gebied zoek ik ook nog even op in Wikipedia. Het blijkt een gebied dat het langst niet toegankelijk is geweest.  En nu nog maar deels toegankelijk is. De enorme steigingen en dalen en diepe haarspeldbochten laten dat nauwelijks toe. Hierdoor is al het leven nog in oorspronkelke staat en kunnen die 20.000 dieren ongestoord rondgrazen.  Er wordt op iedere boerderij schapen- en geitenkaas gemaakt. Die wereldberoemd goed is!! Heerlijk.

EEE0C549-A967-410E-BF3E-00A92D1026BC

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s