Dinsdag 14 juli Carsac


We zijn lekker wakker geworden op een mooie gratis CP. We stonden uiteindelijk met zo’n 50 wagens bij elkaar in een mooie notenboomgaard aan de Dordogne. Gisteren een prachtige tocht door de Dordogne slechts 40 kilometer maar prachtig. Zeker 10 koloniale- en schattige kastelen gepasseerd en Les Milandes bezocht. Het kasteel ooit in het bezit van Josephine Baker. Mijn idool toen ik een klein meisje was. Danseres, actrice, politiek activiste en verzetsstrijder tijdens de tweede wereldoorlog. De enige vrouw die ooit met salutschoten ten grave is gedragen in Frankrijk. Zij liep zij aan zij met Maarten Luther King in zijn grote mars, waar Marlon Brando en Bob Dylan zich op het laatst voor terugtrokken. Eeuwig in gevecht met de zwarte onderdrukking. Maar daarom bewonderde ik haar niet alleen. Als meisje van een jaar of 10-12 mocht ik thuis blijven en kijken naar de tv. En daar zag ik haar grote shows in de Folie Bergère Parijs. Ze was een doorbraak op dansgebied en zwart in een toen witte Parijs wereld. Zij danste en bewoog zich in alle kringen van de society. In zo’n wereld wilde ik wel toeven droomde ik toen vanuit een klein rijtjes huis in de Heemskerkstraat in Zutphen.☺ Later had ik nog het genoegen in haar Rolls Roys te rijden tijdens een oldtimerstour in de omgeving van Lage Vuursche!! Magisch!

img_2303
Les Milandes, het kasteel van Josephine Baker

img_2294img_2291

img_2272
De tuin van Millandes
img_2273
Vogelkooi in het park

Het kasteel is prachtig tesamen met een fantastisch park gelegen hoog op de rotsen aan de Dordogne. Delen van de revuecollectie hangen op in vitrines. Sleets, dat wel, maar mooi! We konden ook een goede documentaire zien die alle facetten van haar leven goed belichtten. Ook haar ‘regenboogkinderen’ project, waarbij zij 12 kinderen adopteerde en in vrede samen laat opgroeien in haar kasteel. Het zou een voorbeeld voor de volwassen wereld zijn dat die manier van samenleven mogelijk is ongeacht kleur, ras of nationaliteit. Ze was een idealist. Toen we op de CP aankwamen stonden Cor en Mien daar al. Beetje verrast zijn we wel want zij zouden dinsdag vertrekken! Het bleef regenen in Lalinde dus hebben ze de boel ingepakt. Wij hadden onze bestemming met ze gedeeld, vandaar! Even gezellig gekletst en toen gelezen. Opeens komt Kees binnen en voelt zich beroerd. Een luik was dichtgevallen op zijn hoofd met de scherpe kant in de huid. Ja een flinke snee en bult! En even zorg of het een hersenschudding wordt. Hij besluit te gaan liggen en met een paar paracetamolletjes lost de mist wat op. We zouden uit eten gaan; dat dan maar even niet. Uiteindelijk lukt slapen voor hem goed; voor mij helaas minder.

Vandaag is het mooi weer. Na een flinke bui vannacht is de broeierige warmte vertrokken en besluiten we op de fiets naar Sarlat te gaan. Via een oude spoorlijn 8 kilometer fietsen. We hebben wel spijt van het thuislaten van onze e-bikes! !

img_2355
Het fietspad van Carsac naar Sarlat over een oude spoorlijn
img_2310
De riante gratis camperplaats van Carsac,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s