8 oktober bezoek!


Zaterdag werden we gebeld door vrienden; als we er maandag nog zijn willen ze graag langskomen om ons huis te bekijken. Gedeeld plezier is altijd leuk dus we spreken af voor maandag! Het wordt een prachtige dag. We gaan boodschappen doen en halen lekkers bij bakker Bril uit Gietelo. Daar heb ik leuke herinneringen aan. In mijn jonge jaren fietsten we op onze oma-fietsen naar Busloo; een zwemplas ontstaan door afgravingen voor de aanleg van de A1. Lang geleden dus. In de bocht bij Gietelo  passeerden we toen ook al bakker Bril. Een prachtkerel; rubberen laarzen aan, met een scheve muts op de kop rondstampend in een schuurachtig gebouw waarbij de blikken met dampende broden verspreid over de vloer lagen die hij verkocht aan de buurtschap en passerende klanten. Inmiddels staan hier twee zonen Bril met gelijke rubberen laarzen aan en ingedeukte mutsen op de kop in een team van jonge mannen van zo’n 45 jaar oud hetzelfde te doen. Inclusief de blikken broden die uitdampen op een gerenoveerde vloer op de grond. Eenvoudig assortiment; grijs- wit- en bruin brood, en een heerlijk krentenbrood met en zonder echte spijs. Aangevuld met een paar koeken is eenvoud je ware. Ook is een kopje koffie mogelijk; dat is nieuw en te drinken in een aangebouwde serre. De tijd stond niet helemaal stil! Cor en Marieke arriveren om één uur. We genieten eerst van een kopje thee met het heerlijke krentenbrood.  En we genieten van de mooie omgeving.  De zon staat hoog aan de hemel en na het uitwisselen van alle wederwaardigheden over onze nieuwe huizen besluiten we om half drie naar de woning te gaan. We rijden door het mooie Ijssellandschap naar Zutphen. Op de bouw treffen we onze vrienden van Hegeman. Oei het komt niet helemaal goed uit. Ze moeten eerder vertrekken. ..Maar een vluggertje kan wel. Rap gaan we het terrein op en lopen we in redelijk tempo weer door ons huis. Het is beneden licht; de badkamer met natuursteen prachtig; de kamers op de etage ruim en de zolder ruim en licht met het enorme dakraam dat we hebben laten plaatsen. Ze zijn beiden aangenaam verrast; ze hadden veel kleiner verwacht; komt natuurlijk door mijn eindeloze gezeur over het kleine huisje. Zo klein is het dus niet. Er is ook veel waardering voor de afwerking…inmiddels zijn we wel experts aan t worden in het volgen van nieuwbouw😉. We lopen daarna ff lekker de stad in en Marieke wil zien waar ik kom te werken. Onderaan de markt ligt Via Patries; daar ga ik twee dagen van de maand werken op de vrijdag. Spannend dat wel! Vervolgens gaan we even ons oranje stoeltje bekijken, dat gekocht is in de Fensui winkel aan de Zaatmarkt, en proefzitten; ook goedgekeurd de stoel zit heerlijk! Intussen ontmoeten we Florence, een vriendin van Joop,  die even gezellig informeert hoe het gaat en lopen we door naar de mannen. We besluiten een soepje te doen bij de Hema.  Cor had deze voorgeproefd en accoord bevonden. Na een gezellige dag gaan we weer huiswaarts; wij naar Voorst en zij naar Wapse. Intussen hebben we gas getankt in de nieuwe GPL gastank. Bij het aansluiten blijkt de zaak te lekken. Het ruikt naar gas en met zeepsop zien we ook de belletjes. Foute boel dus. Kees besluit vandaag naar Olst terug te gaan. Daar is de fles gekocht en nu blijkt een rubbertje te ontbreken en een aluminium volggringetje is kapot gedraaid dus sluit de boel niet meer af!! Kees kan veel maar dit lukt niet zomaar. We kunnen zo niet vertrekken, maar dat is niet erg. Deze week werden we door Thole gewaarschuwd voor ’t weer in Zuid Frankrijk; regenval van wel 200 mm per dag wordt einde deze week daar verwacht. Tja daar zitten we ook niet op te wachten.  We zijn er rustig onder…we komen er wel uit. Het leven gaat vooralsnog goed en aan aanspraak geen gebrek! Later gaan we de was ophalen bij Marianne. Die was in volbedrijf zullen we maar zeggen!! De stofzuiger in de aanslag; twee witte honden cruisend door de kamer; Tiko de keeshond van hun zoon en Senna de witte herdershond van hunzelf en op de etage James de kleinzoon!! Toch, de was is weer klaar, prachtig gevouwen, haast mooier dan wij het kunnen strijken! Na een kopje koffie begint James zich te roeren. Marianne haalt hem op en gunt de kleine man ook even aan tante hetgeen resulteerd in een enorme huilbui. Zwaar onder de indruk van de kracht van dit  keelgeluid draag ik de kleine man maar over aan oma begeleid door “och en ahtjes” van manlief Kees; hij is gek op kleine mannetjes die nog knuffelbaar zijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s