Sanary sur Mere


Alweer een weekje aan de kust. Iedere dag ondernemen we iets maar heel kleinschalig. Na een rustige ochtend lezen gaan we op onderzoek uit naar het parkje van Six Fours les Plages. We gaan op de fiets. Wel een flinke heuvel blijkt, maar onze conditie wordt steeds beter. Eigenlijk zijn we er in een mum van tijd en lopen we in een kleinschalige botanische tuin met vooral orlean ders naast gigantisch palmbomen. Overal lezen we dat honderdvijftig jaar geleden een aantal mannen letterlijk en figuurlijk zich sterk hebben gemaakt om deze mooie kust te beschermen. Zo ook voor deze rotsformatie Negre waar een fort op gebouwd is. Dat staat er nog met een van de vier kanonnen. We kuieren wat rond en zien aan de andere kant van de rotsformatie een plaatsje liggen met een haventje. De huizen lijken groot.. Pakhuizen vermoed ik derhalve en de monding van de haven ligt bij een kerkje voor het centrum. We gaan op de fiets er naar toe. Ik vraag altijd wel even aan een lokale bewoner hoe ver het is en of ’t te fietsen is….: 4km en vlak aldus de local. Nou ja vlak… We gaan direct een flinke helling op, maar dan fietsen we heerlijk langs een mooie boulevard… Super. En dan arriveren we bij Sanary-sur-Mer! Alles wat je je voorstelt bij een authentiek havenstadje klopt hier. Knus.. Veel bankjes bij de haven.. Wuivende palmbomen en een drukte van belang van de lokale bevolking die geniet van haar eigen stad. IJascues Cocteau deed in deze heldere wateren voor de kust van Sanary-sur-Mer de proeven die uiteindelijk tot de beroemde aqualong leidden. Veel beroemdheden zoals Aldous Huxley woonden er en tussen de beide wereldoorlogen troffen schrijvers elkaar; zowel Bertolt Brecht als Thomas Mann vestigden zich hier om nazi Duitsland te ontvluchten.

In de haven ligt een enorme vloot van kleine vissersbootjes in prachtige kleuren geschilderd. Bij nadere beschouwing blijken veel bootjes voorzien van dokumentatie; ze zijn historisch oud. Sommige wel 100 jaar. Naast ook een moderne vloot natuurlijk. ‘Posh’ boten heb je hier helemaal niet. Later zag ik bij meerdere haventjes dat de maximale boootlengte is vastgesteld op 9 meter en de diepgang maar 0.90 centimer. Dat verklaard waarom de rijken der aarde hier niet voor kiezen en er dus ook geen super sjieke villa’s zijn gebouwd. De kerk dateerd oorspronkelijk van 1200 maar de huidige is van de 18e eeuw. Wel mooi. Volledig voorzien van muurschilderingen. We verlaten de kerk en gaan dolen door het stadje. Enig. Mooi qua structuur en gebouwen maar ook heel veel leuke winkeltjes. En weinig Chinezen valt mij op; dus veel lokale ondernemers en bij navraag blijken ze het hele jaar door open. Hier is ook in de winter veel tourisme. Twee dames die samen een schoenenwinkel runnen – waar Kees prachtige rode MTB’s heeft gekocht- beamen dat het stadje een familiale sfeer heeft. Ja ’t regent wel eens in de winter maar dan vaak een dag en ja de mistral is hier ook maar de terrassen zijn altijd open en het kan hier 15o graden worden overdag met s’ nachts tot – 2o.

Wat al de hele reis in de Provence opvalt is dat de mensen zo ongelooflijk aardig zijn. Echt behulpzaam en hartelijk. Een inclusieve houding; dat zijn we niet zo gewend. Ook op de camping waar we nu al een week staan worden we iedere dag weer door alle buren dagelijks hartelijk begroet. We horen erbij: alhoewel de conversatie moeizaam verloopt. Mijn Frans loopt een beetje stroef deze reis. Soms gaat het goed en soms minder… 😔

We zien ook dat in dit plaatsje een station is. Een verbinding met zowel Marseille, Cassis als met Toulon is per trein mogelijk gemaakt. Dus dat biedt perspectief om ook culturele activiteiten te beleven. Wie weet wat er nog komen gaat. We verplaatsen de wagen vandaag naar een plek waar tv-ontvangst mogelijk is. Weer zin in. En tot slot ik heb een prachtig boek uitgelezen vandaag :Murat Isik: ‘Wees onzichtbaar’ Een prachtige schets van een Turks gezin dat emigreerd naar Nederland en beland in de Bijlmer in de jaren ’70. Prachtig; leest als een thriller!! Ik herbeleef hiermee ook alle ellende van die jaren tachtig en negentig van bijvoorbeeld de heroïne verslaving die zijn intrede deed in die jaren. Verdrietig te lezen en zo fijn dat dat achter ons ligt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s