Corona blues


Inmiddels is het alweer 26 maart en ik ben gediplomeerd Zutphenkundige. Tijdens de diploma uitreiking, alweer twee weken geleden Elleboogden we elkaar al ter felicitatie. Maar een dag later zat ik op een voor pensionado’s onzalige 8 uur  s’ochtends bij de mondhygiëniste die er lustig op los sproeide met haar apparatuur, en direct daarna nog even bij de tandarts. Maar wat is er in twee weken veel veranderd! Het corona virus heeft ons tot acteurs gemaakt in een ordinaire rampenfilm. Of is dit echt? Zojuist hebben we, halverwege een wandeling, even gezwaaid van achter de heg naar Thole en Everdien die na een slopende reis net terug zijn uit Marokko. We voelen ons allemaal kwetsbaar nu, en dat zijn we ook! (Altijd al, maar nu voelen we het dagelijks) Onze mooie net aangeschafte buscamper staat hier nu werkeloos te wachten op betere tijden. Wij vragen ons soms wel af of ergens met het ding in de vrije natuur staan, op een eenzame plek, niet net zo veilig is als hier thuis achter de geraniums. Voorlopig zijn we na 4 dagen volop zon in ons tuintje, met lieve buren waar we fijn mee kunnen uitwisselen, al een beetje gebruind, en zijn we blij dat we vooralsnog koortsvrij en redelijk goedgemutst de dagen doorkomen.

Lente op de begraafplaats ZUTPHEN
Dichtbij op Afstand

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s