30 juni


De krekels zingen, nee schreeuwen, je uit bed als je wakker zou zijn.. Maar dat ben ik niet en ik hoor ze dan ook iedere ochtend pas wanneer ik wakker ben! Kees rommelt al in de keuken zachtjes voor mij maar het is een lief geklingel van pannetjes en kopjes met wat gemompel erbij; de wekker kan niet lieflijker klinken. Wat brengt het ontbijt denk ik in mijzelf nadat ik mij gewassen en aangekleed heb, haartjes gekamt.. Lippen en rouge..? Voor mij een eitje en een flinke snee roggebrood met kaas en voor mijn lief een pannetje met havermout, kiwi, cia-zaad en jam.. We smullen er heerlijk van. Elke ochtend wordt het eitje met met een kopje kleiner gemaakt en komt de bevinding van mijn lief spontaan er achteraan: heerlijk eitje. Ditmaal licht gestold vanwege het feit dat ik ondanks dat ik aanvoelde dat eitjes klaar waren toch eerst even mijn ogen en lippen op een dwangmatige manier de voorrang bood alvorens rap de eieren uit hun kokende omgeving te halen in de hoop dat ze niet net teleurstellend te hard zouden zijn geworden! Nee dus de eitjes waren nog net niet hard! En dat ritueel herhaald zich elke ochtend. Hoe is ’t mogelijk dat je nooit afwijkt van dit ontbijt;  het gaat nooit vervelen. Altijd weer even heerlijk. Dan wordt met het ontbijt de krant gelezen. De Volkskrant om te beginnen, later de NRC. We waarderen de Volkskrant in hoge mate.. De artikelen hebben veel diepgang en de links naar echt grote artikelen zijn ook prima. We volgen bepaalde zaken op de voet. Covid-19 ontwikkelingen, Merkel en Europa maar ook de ontwikkelingen die na de grote lockdown nog moeten komen en nu dus eerder nog speculaties zijn. Hier in zuid Frankrijk zijn weer opnieuw 13 nieuwe Covid gevallen opgenomen in ziekenhuis van Toulon. Het blijken een Zwitser te zijn en toeristen uit grote steden van Frankrijk. Ook verteld de camping eigenaresse dat met name de Arabische gemeenschap totaal niets doen met de regels omtrent Covid. Voor mij reden om echt niet naar Marseille te gaan bijvoorbeeld. Gisteren heb ik geboeid de hele reeks collums van Ilja Pfeiffer gelezen. Onze Nederlandse grote schrijver die met zijn Stella in Genua woont. Ook voor hem viel een grote tournee om zijn nieuwste boek in Nederland te promoten in het ‘water’ vanwege Covid-19 en aansluitend daarop werd hij door de Volkskrant gevraagd elke dag de situatie in Genua/Italië te willen beschrijven. Prettig lezen. Hij schrijft puntig en in dit geval niet te prozaisch wat maakt dat ik nog wel eens kan afhaken, alhoewel ik momenteel wel genieten kan van Jan Siebelink die er ook wat van kan! Het is schokkend om mee te lezen. Wij in Nederland zien dat de zorg ook behoorlijk kapotgesanneerd is, maar daar in de regio van Genua lijkt ’t nog veel erger. Uiteraard is ook daar de zorg geprivatiseerd maar daar heeft de zorgeigenaar ook begrepen dat hij nu exclusief mag ondernemen zoals hem of haar goeddunkt klaarblijkelijk zonder enige controle van de overheid die er op toe zou moeten zien dat het totale zorgspectrum wel overeind moet blijven. Dat betekent dat de meestprofijtelijke zorg aangeboden wordt en al ’t andere is geschrapt: die zorg kost immers geld. Hierdoor was met name in Italië het onmogelijk om de IC’ ’s op orde te krijgen. Die waren er nauwelijks meer. Het is toch gods geklaagd dat de politiek daar geen nota van heeft genomen bij de herinrichting van dit soort voorzieningen… Wat ik lastig vind is dat wij vanaf het moment dat consumentisme is uitgevonden en de rol van consument omarmen zelf ook nog eens de motor worden om niet  te zeggen de oorzaak zijn van deze ellende. Is dat wel waar vraag ik me dan weer hardop af?? Ik denk het wel… Het welvarend willen zijn heeft zo de overhand gekregen boven welzijn. Uiteraard kun je dan stellen dat de politiek hiervoor verantwoordelijk is, maar ook die kiezen wij. De maatregelen na Covid-19 zijn vooral gericht op herstel van de besteding van de consument dat een op een gelijk gesteld wordt met voortbestaan van de ondernemer. En de ondernemer onderneemt om te verdienen niet om welzijn in eerste plaats te bevorderen alhoewel een drankje genieten op het terras naruurlijk wel een onderdeel is van ons welzijn. Ooit begon ik als docent te werken aan een Sociale Academie. (1988). Onder  andere met het vakgebied ‘change-management’. Reagan regeerde en Huwlet Packet en Bill Gates waren de pioniers op het gebied van automatisering en digitalisering. Ik las een artikel in het gerenommeerde tijdschrift “Der Spiegel”. Twee journalisten onderzochten hoe de Amerikaanse regering de samenwerking was aangegaan met de twee giganten. Volgens het neo-liberale model wilde de Amerikaanse overheid globaliseren. Maar zij realiseerde zich ook dat dat kan beteken dat veel bevolkingsgroepen daardoor buiten de samenleving zouden komen te staan. Werk, laaggeschoold werk, verdwijnt en veel nieuw werk wordt op een intelligente  manier gedaan, waarvoor een hogere opleiding moet worden gevolgd. Wat te doen met die grote groepen mensen die niet mee komen in die nieuwe economie? Het pakt dat gesloten werd heette ‘Tittie-musement’. Walt  Disney en anderen deden mee met het ontwikkelen van een wereld waarin “de bevolking” wordt afgeleid van de wezenlijke ontwikkelingen binnen de politieke en economische samenleving. De politiek ‘ging globaliseren’ en de gaming industrie en pretparken leiden af… Zetten de blik op een ander domein dat buiten de echte samenleving ligt. De burger werd afgeleid en lette niet meer op. Dat was het pakt. En het werkt denk ik nu wel eens.. Een enorme zuigkracht is ontstaan om ons te stimuleren consument te zijn. Het gevecht dat ouders voeren om kinderen te begeleiden bij het “gezond” hanteren van internet: computerspelletjes is niet te onderschatten. Vooral nu veel geindividualiseerd wordt is het nog ingewikkelder. Zaten wij samen als gezin voor de “buis’: elk device is gepersonaliseerd inmiddels… En de    “ik” regeert gericht op het hebben en welvaart. Welzijn is vaak ook verbonden aan de groep: partner en of familie, de buurt of werkgemeenschap. Elk individuele device split de gemeenschapszin. Waarom zijn we dan toch zo gericht op welvaart…In de Volkskrant valt mijn oog op de ontwikkelingen van de burgemeesterverkiezingen in Frankrijk. Een verhaal over de “groenen” die opkomen maar ook ook over de uiterst rechtse partij van Marie Le Penn. Burgemeesters die gekozen worden in Marseille en Le Havre komen uit de rechterflank en het verhaal is dat deze burgervaarders voor werkgelegenheid zorgen in die steden. Zou dat de verbinding zijn met de welvaart die nagejaagd wordt? Daar is werk gecreëerd voor arbeiders in de havens maar ook in de toeristenindustrie. Lokaal voor werk zorgen voor de burgers  die daar wonen?  De kracht van rechts? In Nederland zien we ook dat daar waar de “normale” productie economie wegvalt gecompenseerd wordt met amusement in welke vorm dan ook. Pretparken, outlet’s, maar inmiddels wordt ook de gewone groene omgeving met daarin besloten prachtige kastelen en klompenpaden aangeprezen als een tijdverdrijf met daaraan gekoppeld een indicatie van het aantal dagen dat het plezier duurt. Waar mogelijk werk creëren of indien dat niet meer kan amusement ter afleiding: maar van wat? Dat brengt me bij de NRC van 29 juni. Doordat Ik een associatief denker ben valt me telkens iets in. Een artikel van Aron Grunberg behandelt de uitsluiting van het kwaad. Daarin haalt hij ook een citaat aan van Hannah Arendt: “overbodigheid als een essentie van het kwaad”. Dat doet mij weer terug denken aan het artikel over cultuur waarbij Eijgelshoven (minister van cultuur) wordt verweten dat ze veel te traag is in de reddingsactie van de cultuursector. Kritiek komt zowel van links als van rechts. Ze verklaart in dat artikel dat ze goed in contact is met de sector. En dat ze het pad om geleden verliezen binnen De sector te compenseren verlaten heeft. Nu zet ze in op een nieuwe 1,5 meter verdienmodel. Dat moet soulaas bieden alhoewel niet alles dan gered kan worden. Ze haalt als voorbeeld Ziggodrome aan. Waarom zo’n makkelijk voorbeeld denk ik dan weer op mijn beurt? Het ministerie bepleit dat deze sector ook een economische sector is. Dus met gelijke maatregelen bedient wordt om de covid-19 effecten tegen te gaan. De sector krijgt niet veel weten we inmiddels. Ik dacht 300 miljoen ter compensatie. Kranten berichtten eerder al over het relatief grote aandeel dat deze sector vertegenwoordigd binnen onze BNP. Maar toch wordt het gelijk behandeld aldus Koolmees in dit artikel. Raadselachtig. Temeer omdat wij die sector toch echt nodig hebben om ons af te kunnen leiden. Het is niet alleen Walt Disneyparken en outlet’s dat ons kan bekoren toch? En nog vreemder is het als je de “start van de sector bekijktc: het middelbaar en hoger onderwijs. Daar worden ter financiering van de verschillende onderwijssectoren volgens de overheid passende financieringssleutels gehanteerd. Economische sector krijgt per 30 studenten 1 fulltime docent. De zorg 1 docent per 22 of 25 studenten. De kunsten daarentegen 1 docent per 8 studenten vanwege het in hoge mate doorgevoerde individuele onderwijs. Waarom is hier die erkenning wel van de kleinschaligheid en laten we het daarna weer los. Grunberg schreef al over de term “overbodigheid” als een essentie van het kwaad, aldus Hannah Arendt. Het kwaad zou hier de overheid kunnen zijn die willens en wetens deze kunstsector overbodig verklaard. En hoe denkt ze dan die grote groep hoger opgeleiden af te leiden van de effecten van hun neo liberale beleid.. Schiet de overheid op een onverwacht moment in haar eigen voet? . Was ze vergeten dat ook voor deze groep compensatie/afleiding nodig is. Of blijven die ‘allemaal” wel voorzien van een plaatsje in onze nationale en lokale economie? En de niet werkenden: de pensionada’s dan? In 2030 bijkans eenderde van de bevolking… De term “overbodigheid” blijft hangen als tegenhanger van “zinvolheid” : ik weet niet of dit goed Nederlands is…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s