Annecy – “Langres


Kunst in ’t prachtige Park aan de oever van ’t meer met zoveel mooie bomen; de Seqoia Gigantes was er een van.
Op het meer

Zondag 12 juli 2020.

Vandaag vertrokken naar Langres na twee overnachtingen op de cp bovenin Annecy voor een kloosterkerk uit 1912. Prachtig uitzicht over de stad en het meer van Annecy. We komen hier zeker weer terug! Gisteren gewaterfietst over het meer, en flink gelopen om en door de stad. De 1 meter regel stelt hier met de echt enorme drukte niets voor, het lijkt wel of heel Frankrijk hier rondloopt, er heerst absoluut een euforische stemming, bijna aandoenlijk, maar wij werden er nerveus van, de drukte was zo extreem s’ middags dat we op tijd de camper weer opzochten… We verwonderen ons hier dagelijks over; die afstand zit ons zo in het systeem…

CP Langres

Inmiddels zijn we aangekomen op de camping binnen de stadsmuren van Langres, eerst de Cp beneden even bekeken maar dat was het bekende compount model, een hek, een betaalautomaat en een parkeerplaats op ’t asfalt. In echt barre tijden zou je hier krijgsgevangenen kunnen opsluiten. Helaas zie je dit model overal in Europa opduiken…. Maar de camping hier is onverwacht rustig, maar een paar € duurder, en het is een vertrouwde, heerlijke plek en met de voeten op het gras, met een mooi uitzicht over de velden en de stadsmuren, de temperatuur is 25 C, met een fijn briesje! We gaan eerst lekker chillen 🤪 en nemen een soepje met een croutonnetje erin en een heerlijk crackertje met Thomkaas uit de Savoy. Zalig. De soep is een heldere kippensoep uit een zakje.. Dat levert een gevuld gevoel op en de minste calorie inname volgens deskundigen. De romige gebonden soepen is een heel ander verhaal… Wat een gedoe dat eten. We zijn er gek op maar we moeten ook echt weinig eten om op gewicht te blijven. Vroeger had je geen geld om heerlijk uit eten te gaan en nu geld genoeg maar is de inname zo beperkt. Het is nooit goed… Gelukkig is Frankrijk een land waar ze makkelijk accepteren dat je een maaltijd mag delen! Dat doen we redelijk vaak. En dat bevalt goed. Vrijdag aten we heerlijk bij de Stadsherberg van Annecy. Een gerenommeerd restaurant met een heerlijk menu. Goede porties en zalige smaken. Bijvoorbeeld de haricot vert. Deze waren gewokt in een groene pesto saus met Pecorino kaas. Heerlijk!! Ga ik thuis ook maken. In Langres gaan we niet uit eten. De terrassen zijn veel te vol. We slenteren wat rond en bekijken de kathedraal die op de monumentenlijst staat. Op het moment dat we binnenkomen zie ik dat de toren beklommen gaat worden. Ik duw mijn lief achter ’t rijtje aan en hij gaat verrukt mee omhoog!! Bij de kassa wil ik betalen maar de vrouw protesteerd; de tour is met 6 mensen volgeboekt.. De Corona verzucht ze. Maar hij is al onderweg vertel ik gebarend naar de toren en terughalen lijkt ondoenlijk… Tja ze zegt dan.. Goed het kost drie euro, niets aan te doen; in het Nederlands!! Ik vraag verbaasd of ze Nederlandse is; maar dat is niet zo. Ze verteld dat het fijn is toeristen in hun eigen taal te woord te staan.. En dat zei de camping beheerder ook al!! Wat grappig en enorm aardig bedacht ik. En complimenteerde haar om die vriendelijkheid. Ik denk in gedachten terug aan het ontzettend sombere straatbeeld van de stad en de etalages met een opmaak van de jaren ’50 en vraag haar hoe het er aan toe gaat hier. Tja zegt ze dit is de Haute Marne: de armste streek van Frankrijk. Hier is geen werk; niets te verdienen. Wat triest denk ik… Wat kun je dan zeggen.. Ik wist’t niet. Vroeg of ik kon plassen ergens in deze kerk. Ik zag dat ’t wel kon maar dat zij zei dat die mogelijkheid er niet was… Enfin.. Later vertelde ik dit aan Kees en ook dat ik tijdens het werk vaker om twaalf uur vreselijk nodig moest maar uiteindelijk om half zeven pas ging plassen.. Dus dat kan.. Ook nu. Zelfsuggestie is niet verkeerd. Ik wacht op mijn lief op een bankje voor de kerk. Op dat moment passeert een oude vrouw en ze wijst naar een paar vrouwen met een mondkapje; net novices zegt ze… Ik lach en beaam dit. Zij deed er niet aan; maakte duidelijk gebruik van het obligatoire karakter van de noodzaak zo’n kapje te dragen. Dan komt Kees en puft uit naast mij op de bank. Niet omdat hij zo moe van ’t klimmen bleek maar wel van het wachten op een vrouw die per tien treden moest bijkomen zijnde een hartpatiënt en een jongere man die verontschuldigend maar ook bezwaard beaamde dat hij een straffe roker bleek. Dat wachten put uit blijkt uit ’t verslag van mijn lief, niet de klim, als je conditie goed is zoals de zijne. En passeren wilde hij op uitdrukkelijk verzoek van de gids niet; wel erg krap in het Covid 19 tijdperk zo’n trap uit de middeleeuwen!! We kuieren naar huis en thuis gekomen wil mijn lief een koud pilsje en zijn hoed tegen de zon opzetten. Helaas hoed weg. Zo balen; eerst pilsje dan hoedje.. Dan hoedje zoeken verzucht hij… Ik bied aan op ’t fietsje even te zoeken en warempel daar lag ’t hoedje op ’t bankje en de vrouw van de novice grap kwam ook net weer even langs. Kees blij.. Het wordt acht uur.. Nu ’t eten.. Weer blik.. Pasta met kip.. Ze maken ’t echt goed die Fransen maar dan gaat de BBQ aan bij de buren en het water loopt me in de mond. Ik doe echt mijn best een vegetariër te worden, maar die mondwaterloop start gewoon spontaan na 10 dagen geen vlees.. Hoe handel ik dat nu weer bedenk ik dan. Is dat wat m’n lijf zegt: oerinstinct ?? Ik weet er niets van en even later eet ik pasta met gekookt stukje kip en een heerlijke verse salade met ui, tomaat, bonen en linzen…Morgen overnachten in de Ardennen; daar heb ik ooit eens heerlijke lamsboutjes gegeten op houtskool gebakken.. 😋

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s