Dag 3 onder de pijnbomen!


Het verveeld nooit. Na culturele uitstapjes kunnen we intens van de zon en zee genieten. Vandaag werden we een beetje gek wakker; ik om 9.00 uur en Kees pas om 10.00 uur. De omgekeerde wereld. Kees staat altijd als eerste op en start zijn rituelen rondom de koffie en de havermout. Ik maak ’t daarna, af met koken van eitjes en de boterhamspullen uit de koelkast halen. We landen dan zonder timing op hetzelfde moment aan de ontbijttafel. Waarbij Kees ongewassen lekker lui en ik al helemaal gewassen en in de verfšŸ™ƒ

Vandaag starten we met een fietstocht door ’t mooie Toscaanse landschap. We gaan op pad en komen na 700 meter al bij een heerlijke plek aan zee met restaurantjes en terrassen die nog wel open zijn. Een verleiding voor vanavond. Op de website zien we later heerlijke zeegerechten passeren en besluiten we dit vanavond maar eens aan te gaan. We fietsen door en uiteraard wordt het dalen, diepe dalen en dan weer klimmen in het heerlijke Toscaanse landschap. En toen was de wereld ledig… Zeker tijdens de siestašŸ˜Š. Geen mens te bekennen. We komen in een stadje met la Mare in zijn of haar naam, een zee ontdekken we evenwel niet. Even bijkomen; het is alsof er bij mijn lijf een knop ingedrukt wordt: het vocht gutst eruit bij deze temperaturen en inspanning in de middagzon! Geen reden om het na te laten overigens. Ik heb er wel een spuughekel aan maar de angst voor de almaar uitdeiende laagjes spek op de buik is vele malen groter; fietsen dus!! En Kees vindt en blijft me maar mooi vinden; fietsen! We treffen op enig moment een uitdragerij aan die wel open is. En scoren daar een paar teenslippers voor mij. Groen met legerprint; doe eens gek! De sandaalslipoers met banden op mijn voeten zijn al flink verwoestend bezig geweest. De dunne huid bezwijkt snel bij wrijving en ik heb helaas maar 1 paar bij me. Dus teenslippers. Benieuwd hoelang mijn tenen dit verdragen.. Jeugdellende passeert onwillekeurig in mijn hoofd.. Blaren en nog eens blaren. Toendertijd in mijn zeer jonge jaren droeg ik ze altijd, naast de ‘flatjes’ omdat ze beide zo plat zijn. Ik wilde niet altijd de langste zijn; er bovenuit steken.. Dus teenslippers en de blaren.

We gaan weer naar huis; het tochtje was hooguit een 12 km lang maar toch tof. Blijven bewegen is een dingetje, we zwemmen wel wat maar ook geen uren. We slenteren weer naar ’t strand en gebruiken de heerlijke strandbedden weer. De eigenaar van de strandtent en dus de bedden is de boel wel rustig aan ’t afbreken maar laat de bedden nog staan; de laatste 6 van de 50 die voor zijn strandtentje staan. Na een duik onderzoek ik ’t strandtentje en ontdek dat je voor 20 cent kunt douchen. Wat een aardige voorziening eigenlijk. En dan ontdek ik ook nog een hondendouche!! Die honden is wel een dingetje hier. Bijna al de Italianen dragen hondjes bij zich. Op onze camperplaats allemaal. Zij die geen hond hebben horen niet in ItaliĆ« en zijn Duitsers of Hollanders. Vanaf de CP is ook een hondenpad richting zee hadden we eerder al gezien. De zorg van de Italiaan voor de hond is enorm blijkt. Buren hebben beiden een teckel. Vrienden van ons weten dat we dat al lang overwegen.. Een teckel of een labradoedel. Tja…

Dagelijkse pracht!

Trui ten voeten uit

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s