Dinsdag 22 september; nog steeds onder de pijnbomen!


Maar wel de laatste dag! Twee dagen geleden ontvingen we berichtje van onze vrienden. Waar wij verbleven… Zij juist door de Alpen net gearriveerd aan de kust en geweken voor ’t slechtere weer. We waren juist op pad maar besloten elkaar te treffen op onze mooie cp onder de pijnbomen! Het is weer als vanouds gezellig. We zwemmen drinken en eten samen en scoren boven verwachting medicijnen vrij van recept bij de lokale apotheek! Na verloop van tijd ontstaat ’t idee toch samen de laars van Italië in te duiken. Aanvankelijk zat dat er niet in maar wij mijmerden wel dat dit de tweede keer zou zijn dat we niet doorreizen naar de laars. En we vroegen ons af, doet die kans zich nog voor met wensen als Noorwegen, Engeland en Marokko! Samen lijkt ’t toch leuk om ’t wel te doen. Dus we blijven nu reizen tot eind oktober, denken we. Er ontspint zich ook al een gedachte Griekenland, maar zeker ook Turkije waar we beiden al jaren ons hart aan verloren hebben, maar ook twijfelen over ’t regiem. De toekomst wijst ’t vanzelf weer uit 😉

Daar staan we dan op een bijna verlaten camping…..

Deze nacht voltrok zich een klein drama, wel beschouwd binnen ’t kader van een zorgeloze pensionada dan!! Ik ging slapen; als laatste. Voordat ik ’t licht uit deed zag ik nog een insekt met slanke ranke vleugels. Maar bedacht dat dit geen zoeminsekt zou zijn die je stoort in de nacht dus liet het zitten op ’t gordijntje. De slaap kwam niet snel. Jammer bedacht ik nog. En toen… Startte weer het gesjirp van een krekel. Hard!! Weer boven onze camper in de pijnboom??! Ik sprak mezelf vermanend toe: in ’t oerwoud zou je honderden geluiden horen in de nacht, dit moet mogelijk zijn. (dat zou ik dus ook niet overleven 😳) Uiteindelijk niet. Ik dacht; dat ding zit op ’t dak… Zo dichtbij klonk ’t geluid! Uiteindelijk stond ik maar op.. Verslagen door de herrie besluit ik dan toch een nachtrustpilletje te nemen. Hierna liep ik door naar het woondeel en een oorverdovend geluid golfde over me heen. Onbestaanbaar hard. Ik doe de lamp aan.. En ’t stopt! Op dat moment bedenk ik dat de krekel in de camper moet zitten en vermoed dat ’t het beestje is dat ik zag voor slapen gaan! En ja hoor.. Lamp uit en ’t stopt; lamp aan en daar ging die weer. Helaas moest ik ‘m omzeep helpen… Maar ’t was gelukkig stil en jammer genoeg; de pil was al geslikt! Ik lig weer rustig in bed, maar de slaap komt niet meer. En dan dient zich bliksem aan. En gedonder.’ t was voorspelt! En dan gaat ’t echt los; er komt vervolgens een klap waarbij ik denk de luchtdruk gaat plots sterk naar beneden – of zoiets – dat het dak iets op en neer resoneert. (In de ochtend deel ik die ervaring met Kees en hij had hetzelfde gevoel gehad…) enfin al met al weinig nachtrust.. Jammer het ging zo goed.. De donderbui bleek om 6.00 in de ochtend ingezet. Om 10.00 word ik wakker dus kleine uurtjes geslapen.

Zoals gezegd gaan we morgen op pad. We willen Calabrië ontdekken. Passeren Napels, waar wij al geweest zijn, en misschien wordt Pompei nog aangedaan.. Ook geweest maar zo bijzonder… Wie weet. Het seizoen is voorbij. Alle campings en camper plekken in de wijde omtrek zijn maandag gesloten. Deze plek sluit 1 oktober. Dus voordat we gaan goed zoeken naar beschikbare plaatsen…

Afscheid van de prachtige stranden met het kenmerkende donker gekleurde zand hier, waar we een hele week heerlijk gezwommen hebben! De mooie wolken voorspelden gisteren al de komende kentering in het weer.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s